Onderhoud onder de waterlijn: voor staal, polyester, hout en beton.
Na het schoonspuiten met water loszittende oude lagen wegsteken met stevig plamuurmes of daarvoor bestemd afsteekmes. Het gehele onderwaterschip ontvetten met ammonia opgelost in water of ander ontvettingsmiddel. Geheel opruwen met schuurpapier Nr.80 en/of met behulp van een staalborstel. Uitsluitend loszittende roest verwijderen voorkom zoveel mogelijk blank metaal hierop hecht een coating minder. Eerste laag Tenco Bottomcoat Zwart verdunnen met 10% wasbenzine waarna 2 lagen Tenco Bottomcoat Zwart onverdund aanbrengen met kwast en/of verfroller.Tussen de lagen is schuren niet nodig. De windwaterlijn welke het meest heeft te verduren adviseren wij te voorzien van 1 á 2 extra lagen. Als afwerklaag van het gehele onderwaterschip adviseren wij Tenco Bottomcoat Brons te gebruiken. Tenco Bottomcoat Brons biedt een beschermende laag voor Tenco Bottomcoat Zwart en door het gladde karakter van de afwerklaag wordt de aangroei van algen bemoeilijkt en kan eventuele aangroei gemakkelijk worden verwijdert.
Read the rest of this entry »
Bootlakken en onderwatersysteem
april 13th, 2009Algemeen zonnepanelen
april 13th, 2009Zonnecellen zijn meestal gemaakt van silicium. Dat silicium bestaat uit twee lagen. Onder invloed van licht gaat er tussen de twee lagen een elektrische stroom lopen. Met een vakterm heten zonnepanelen daarom ook wel fotovoltaïsche cellen (van phos = Grieks voor licht, en Volta, naar de eenheid van elektrische spanning). Afgekort wordt gesproken van PV-systemen. Een andere vorm van PV zijn de elementen gemaakt met de thin-film technologie. Bij deze technologie wordt gebruik gemaakt van amorf-silicium. Deze elementen kennen een lagere opbrengst, maar zijn ook beduidend goedkoper. Groot voordeel ten opzichte van de mono-kristalijne of poly-kristalijne cellen is dat de amorfe cellen altijd, zelfs bij een bewolkte hemel, een zeker rendement opleveren. Read the rest of this entry »
Algemeen
april 13th, 2009Vanaf 1 januari 2009 is het verboden om vuilwater overboord te pompen.
Met vuilwater wordt eigenlijk alleen het toiletwater bedoeld. Dus de poep, urine en het toiletspoelwater.
Men noemt dit ook wel zwartwater.
Kompastypen en gebruik
april 13th, 2009Om schommelingen te dempen zijn vrijwel alle moderne kompassen met vloeistof gevuld. Bij ouderwetse kompassen is soms een mechanische blokkering aangebracht om de naald tijdens niet-gebruik vast te zetten.
Het meest eenvoudige kompas heeft een draaibare naald op een vaste roos. Dit kompas kan voor een eenvoudige orientering op het noorden gebruikt worden.
Kompasroos
april 13th, 2009Oorspronkelijk werd de cirkel in vieren, achten, zestienen, 32′n gedeeld waarbij de richting volgens een vast systeem werd aangeduid: tussen noord en oost kwam noordoost, tussen noord en noordoost noord-noordoost, tussen noord en noordnoordoost noordnoordoost ten noorden, tussen noord en noordnoordoost ten noorden kwam noordnoordoost ten noorden noord, etc. Op dit punt is de kompasroos in 64 delen verdeeld en voldeed daarmee aan de toenmalige behoefte om de koers te bepalen.
Kompasroos met verdeling in graden en in duizendsten
De huidige kompassen zijn voorzien van een indeling in 360 graden, en algemeen worden de vier hoofdstreken Noord Oost Zuid en West door een letter aangegeven.
Met de gangbare peilkompassen kunnen hoeken tot 0,25° afgelezen worden.
De hoofdstreken:
Noord 0°
Oost 90°
Zuid 180°
West 270°
Geschiedenis
april 13th, 2009De oudste kompassen waren waarschijnlijk stukken gemagnetiseerd ijzer of ijzererts die op een plankje drijvend in water lagen. Verbeteringen in de vorm van een staafmagneet, een betere ophanging en de kompasroos volgden later.
Gyroscopische kompassen houden een ingestelde richting vast en zijn niet gevoelig zijn voor ijzerof magneten. Ook een gyrokompas vertoont een klein verloop en zij het kleine, afwijking, namelijk de hoek tussen het Ware Noorden (Nw) en het Gyro Noorden (Ng); deze afwijking noemt men de Totale Fout. Bij pleziervaart en oriëntatie in het terrein worden magnetische kompassen echter nog veel gebruikt, veelal in combinatie met GPS ontvangers Ook zijn er elektronische kompassen met sensors waarmee het magnetisch noorden kan worden vastgesteld.
Afwijkingen
april 13th, 2009Een kompas wijst altijd naar het magnetische noorden, dit komt niet overal op aarde overeen met het geografische noorden. De lokale afwijking, variatie genoemd moet verrekend worden bij het uitzetten van een richting. De grootte en richting van de variatie staat altijd vermeldt op zeekaarten en in almanakken. De variatie verandert over het algemeen slechts langzaam, zodat verrekenen goed mogelijk is.
De variatie in Nederland is ongeveer ½° west, zodat het magnetische noorden hier bijna samenvalt met het geografische Noorden. Elders op de wereld kunnen variaties tot tientallen graden optreden, in de buurt van de polen is de variatie zelfs zo groot dat een kompas geheel onbruikbaar wordt.
Naast de variatie is er nog een afwijking, de deviatie. Deze speelt met name een rol op ijzeren schepen, waar het metaal van het schip invloed uitoefent op het magnetisch veld waarnaar het kompas zich richt. Om de deviatie te compenseren wordt het kompas ‘gesteld’, hierbij worden kleine magneetjes in de buurt van het kompas aangebracht, daarna wordt nog van een aantal gelijkmatig over de cirkel verdeelde koersen bepaald wat de miswijzing van het kompas is. Deze miswijzingen worden in tabelvorm bij het kompas bewaard.
Een derde afwijking wordt veroorzaakt door de magnetische inclinatie, het verschijnsel dat de magnetische veldlijnen niet evenwijdig aan het aardoppervlak lopen maar hellen. Een kompasnaald op het noordelijk halfrond zal met zijn noordpool naar beneden willen duiken, op het zuidelijk halfrond helt het veld naar het zuiden. Dit kan eenvoudig gecompenseerd worden door de tegenoverliggende kant iets zwaarder te maken, dit maakt een kompas voor het noordelijk halfrond echter minder bruikbaar op het zuidelijk halfrond en vice versa. Ook maakt het op deze manier uitbalanceren kompassen gevoeliger voor versnellingen
Gezichtsveld
april 13th, 2009Met het gezichtsveld wordt het te overziene landschap op een afstand van 1000m aangegeven. Bij sommige kijkers wordt de gezichtshoek in graden aangegeven, deze is eenvoudig om te rekenen naar het gezichtsveld op 1000m door de gezichtshoek te vermenigvuldigen met 17.5 => Een kijker met een gezichtshoek van 9.3 graden heeft dus een gezichtsveld op 1000m van 9.3×17.5=162.7
Door de gezichtshoek te vermenigvuldigen met de vergrotingsfactor wordt de schijnbare beeldhoek verkregen. Een kijker met een vergroting van 7x en een gezichtshoek van 9.3 graden heeft dus een schijnbare beeldhoek van 65.1 graden.
Hoe groter de schijnbare beeldhoek, des te rustiger het beeld, en de des te eenvoudiger het wordt om bewegende beelden te volgen.
Schijnbare beeldhoek van 50 graden
Schijnbare beeldhoek van 70 graden
Coating
april 13th, 2009Normale lenzen hebben de eigenschap een deel van de lenzen te reflecteren waardoor licht- en contrastverlies optreedt. Door de lenzen te voorzien van een coating (opdampen van een mineraal-oplossing) wordt de reflectie verminderd, waardoor het licht minder wordt verstrooid en een hogere lichttransmissie wordt bereikt.
Welke vergroting voor welk doel?
april 13th, 2009Vergrotingen en doeleinden
Lage vergroting (4x - 6x)
sportevenementen, theater, concerten
Medium vergroting (7x – 10x)
universeel, jacht, veldsport
Sterke vergroting (> 10x)
astronomie, ver verwijderde voorwerpen